Bahçe Terası Fikirleri: Ölçü, Zemin, Gölge ve Gerçek Maliyetler

İyi bir bahçe terası, üzerine gerçekten koyacağınız mobilyaya göre ölçülür, evde olduğunuz saatlerde güneşin vurduğu yerde durur ve tek bir net gölge kaynağıyla tek bir net ışık kaynağına sahiptir. Hayal kırıklığı yaratan terasların çoğu bu üçünden birinde çuvallar, taş seçiminde değil. Aşağıdaki bahçe terası fikirleri önce bu kararlarla başlıyor; zemin, bitki ve tarz sonra geliyor. Paranın nereye gittiğini görmeniz için maliyet aralıkları da var.

Evin bittiği yerden değil, oturduğunuz yerden başlayın

Varsayılan teras, arka kapının önüne dökülmüş bir dikdörtgendir. Tabak taşımak için pratiktir, geri kalan her şey için çoğu zaman yanlıştır. Bir şey çizmeden önce bir hafta sonu boyunca saat 9’da, 13’te ve 19’da güneşin nereye düştüğünü not edin. Genellikle üç durumdan biriyle karşılaşırsınız:

• Arka duvar akşam güneşi alıyor. Şanslısınız. Evin önüne yapın, 4–5 m dışarı taşırın ve sabit bir çatı yerine taşınabilir bir şemsiye kullanın ki o sıcak ışığı kaybetmeyin.
• Arka duvar bütün öğleden sonra gölgede. Kapının önünde küçük bir döşeli alan bırakın (bir bistro takımı ve mangal için 2 × 3 m yeter), asıl oturma alanını ise akşam güneşinin düştüğü yere kurun; bahçenin 10 m ilerisi olsa bile. İkisini basamak taşları ya da çakıllı bir yolla bağlayın.
• Bütün bahçe gün boyu tam güneşte. Terasın ilk günden gölgesi olmalı: kanvas yelkenli bir pergola, şimdiden dikilen bir ağaç ya da evin yanında üstü kapalı bir köşe.

En sık yanlış yapılan ikinci durumdur. Uzaktaki teras kâğıt üzerinde zahmetli görünür; pratikte herkes elinde bardağıyla gün batımını gören köşeye gider.

Mobilyadan dışarı doğru ölçün

Sahip olduğunuz ya da alacağınız mobilyayı ölçün, sonra dolaşım payını ekleyin. Bahçe sandalyeleri yemek sandalyelerinden daha geniş ve derindir, insanlar onları daha çok geri iter.

Geri çekilmiş her sandalyenin arkasında 90 cm bırakın; kapıdan çime giden 1 m’lik açık yol da masayla mangalın arasından geçmemeli. Sağ sütundaki ölçüler sığmıyorsa sıkıştırmak yerine bir alt kullanıma inin. Rahat sığan dört kişilik masa, etrafından yan yan geçilen altı kişilik masadan daha çok kullanılır.

Terasın sınırını çimin üzerine bir iple ya da bahçe hortumuyla çizin ve birkaç akşam gerçek sandalyelerinizi içine koyun. Bedavadır ve ölçü hatalarının çoğunu yakalar.

Zemini bütçeye, drenaja ve nasıl temizleyeceğinize göre seçin

Zemin en büyük kalemdir ve sonradan değiştirmesi en zor olandır. Aşağıdaki fiyatlar standart bir alt katmanla tipik uygulamalı maliyetlerdir; eğimli ya da su tutan bir arazide %20–40 ekleyin.

• Çakıl (25–45 €/m²). En ucuzu, suyu kusursuz akıtır, genişletmesi kolaydır ve basınca hoş bir ses çıkarır. Örtü üzerine sıkıştırılmış taban ve 10–20 mm köşeli çakıl kullanın; yuvarlak dere çakılı yuvarlanır ve eve taşınır. Sandalye ayakları biraz batar, bu yüzden yemek masasından çok oturma takımına uyar.
• Beton plak ve kilitli taş (50–90 €/m²). İşin beygiri. Sıcak grimsi, büyük ebatlı plaklar (60 × 60 cm ya da 60 × 90 cm), benzer fiyattaki küçük kilitli taşlardan çok daha pahalı görünür.
• Dış mekân porselen karo (80–140 €/m²). İnce, leke tutmaz ve hassas. R11 kaymazlık değerini seçin. Çok düz ve iyi hazırlanmış bir taban ister, döşemesi ustalık gerektirir; maliyetin büyük kısmı işçiliktir.
• Doğal taş (90–180 €/m²). Kumtaşı, kireçtaşı, granit ya da yerel andezit. Güzel yaşlanır, her plak farklıdır ve eski bahçelerde en doğru görünen seçimdir. Gözenekli taşta 2–3 yılda bir emprenye işin parçasıdır.
• Ahşap ya da kompozit deck (70–160 €/m²). İstinat duvarı gerektirmeden eğimli arazilere ve yüksek kapı eşiğine ulaşması gereken teraslara uygundur. Yumuşak ahşap her yıl yağ ister; kompozit istemez ama doğrudan güneşte ısınır.

Hangisini seçerseniz seçin, suyun duvarın dibinde birikmemesi için zeminin evden dışarı yaklaşık 1:60 eğimi olmalı. Bu metrede 1,5 cm demek; gözle görünmez ve ucuz uygulamaların en sık atladığı şeydir.

İki zemin arasında kararsızsanız karışık bir çözüm iyi çalışır: sandalyelerin oynadığı yemek masasının altına plak, kenarlara ve oturma takımının altına çakıl. Toplam maliyet de düşer.

Gölge: tek bir ana kaynak seçin

Gölgesi olmayan teras yazın öğlenden 17’ye kadar boş kalır. Üç yarım çözümü olan teras (şemsiye, yelken ve yarı büyümüş ağaç) ise dağınık görünür. Bir ana kaynak seçin ve ona göre tasarlayın.

• Yandan kollu şemsiye (250–900 €). Esnek, güneşi takip eder, izin gerektirmez. Ayağına 60–100 kg ağırlık ya da zemine ankraj gerekir.
• Gölge yelkeni (150–600 € + direkler). Kapladığı alana göre ucuz ve görsel olarak hafif. Sağlam bağlantı noktaları ister; 5 m’lik bir yelken rüzgârda ev duvarını ciddi şekilde çeker.
• Pergola (uygulamalı 1.500–6.000 €). Terası bir dış mekân odasına çeviren ahşap ya da alüminyum iskelet. Açık bırakıp üzerine sarmaşık yürütün ya da açılır kanvas veya bioklimatik çatı ekleyin. Bioklimatik alüminyum çatılar 3 × 4 m için yaklaşık 6.000 €‘dan başlar.
• Bir ağaç (yarı olgun fidan için 150–800 €). En yavaş ve en iyisi. Çok gövdeli bir amelanşiye, akçaağaç ya da süs elması, döşemeden en az 3 m uzağa dikilirse 4–5 yılda döşemeyi kaldırmadan benekli gölge verir.

Güvenlik için değil, akşam için aydınlatın

Arka duvarda tek bir projektör, terası otoparka çevirmenin en hızlı yoludur. Bunun yerine üç alçak katman hedefleyin:

1. Genel ışık: dimmer’lı, sıcak beyaz (2.200–2.700 K) zincir ampuller ya da pergolanın altında bir sarkıt.
2. Yol ve basamak ışıkları: kimse takılmasın diye her 2–3 m’de bir alçak bollard ya da gömme basamak ışığı.
3. Vurgu: bir ağacın ya da dokulu bir duvarın dibinde bir iki yukarı bakan spot.

20 m²’lik bir terası karşılayan basit bir düşük voltaj seti malzemede 200–600 €‘dur. Kalıcı dış mekân prizleri ve sabit armatürler elektrikçi işidir; evden çekilecek kablo uzunluğuna göre 400–1.200 € ayırın.

Kenarları bitkilendirin ki oda gibi hissettirsin

Bir döşeme parçasıyla bir teras arasındaki fark kenardadır. En az iki tarafta oturma yüksekliğinde ya da daha yüksek bitkiler, küçük bir bahçede bile alanı çevrili hissettirir.

• Yükseltilmiş yataklar ya da saksılar (tanesi 60–300 €) bir kenar boyunca yükseklik ve bardak koyacak yer sağlar. 45 cm yüksekliktekiler ek oturma olarak da işe yarar.
• Süs otları (Calamagrostis, Miscanthus, Pennisetum) rüzgârda hareket eder, ışığı kesmeden perdeler ve yılda bir kesim ister.
• Oturma yerlerinin yanına koku: lavanta, biberiye, kafeste yıldız yasemini ya da kışları ılıman bir yerdeyseniz saksıda limon ağacı.
• Çit ya da çıtalı paravan komşu penceresine bakan tarafta, 1,6–1,8 m yüksekliğinde; bütün sınır boyunca değil, gerçekten oturduğunuz yerde mahremiyet sağlar.

Küçük alanlar için küçük balkon dekorasyonu fikirlerindeki hilelerin çoğu kompakt bir avluya da rahatça uyarlanır: yirmi farklı tek bitki toplamak yerine iki üç türü tekrarlayın.

İşe yarayan beş teras düzeni

• Yemek terası: evin önünde 4 × 5 m büyük ebatlı plak, altı kişilik masa, yandan kollu şemsiye ve iki tarafta saksılar. Klasik ve pratik.
• Gün batımı köşesi: bahçenin en ucunda 3 × 3 m’lik çakıllı bir daire, iki şezlong, bir ateş çukuru ve eve dönen basamak taşları.
• İki kotlu teras: kapının yanında mangal için küçük döşeli bir sahanlık, iki basamak aşağıda daha büyük bir oturma terası. Eğimli arazilerde işe yarar ve bahçeyi büyük gösterir.
• Pergola odası: taş terasın üzerinde ahşap pergola, sarmaşık gül ya da asma, bir sarkıt lamba ve bir tarafta dış mekân perdeleri. En “oda gibi” ve en pahalı olanı.
• Avlu: duvarlarla çevrili küçük bir bahçede her yeri döşeyin, bitkileri duvar boyunca yükseltilmiş yataklara alın, dört kişilik tek bir masa kullanın. Biçilecek çim yok.

Bir teras gerçekte kaça mal olur

Dört kişilik yemek masasına ya da bir oturma takımına yeten 20 m²’lik bir teras için:

İnsanların en çok hafife aldığı kısım kazı ve alt katmandır: herhangi bir zemin serilmeden önce m² başına kabaca 15–30 €, toprak taşınacaksa daha fazlası. Tadilat bütçesi rehberimiz %10–15’lik bir yedek payının nasıl ayrılacağını anlatıyor; dış mekân işlerinde bu pay iç mekândan da gereklidir. Çakıl iyi bir kendin-yap projesidir; porselen ise nadiren.

Taşı sipariş etmeden önce görünümü deneyin

Döşeme numuneleri güneşli bir showroom masasında, sizin tuğlanızın ve çiminizin yanında göründüğünden bambaşka görünür. İki üç numune plak alın, terasın yapılacağı yere koyun ve ıslak ve kuru, sabah ve akşam ışığında bakın.

Bütün kompozisyonu — zemin rengi, pergola olsun olmasın, bitki yüksekliği — değerlendirmek için bahçenin bir fotoğrafını Homie’deki Dış Cephe Tasarımı aracından geçirmek, hiçbir şey kazılmadan iki üç versiyonu yan yana gösterir. Drenajı ya da alt katmanı söylemez, ama beğendiğiniz antrasit döşemenin kuzeye bakan bir bahçeyi karanlık gösterdiğini ya da pergolanın küçük bir bahçeyi sıkıştırdığını hızlıca görmenin yoludur.

Sonra şu sırayla karar verin: konum, ölçü, zemin, gölge, ışık, bitki. Tarz en sona kalır ve o noktada çoğu zaten sizin için belirlenmiştir.